De zijdenmarkt. Vijf verdiepingen vol met zijden kimono’s, tassen, jassen, sjaals enz. Het lijkt wel een soort theater.
C: Hi lady, you need kimono?
J&M: Nice, How much?
C (pakt rekenmachine): Normal because good quality you pay this (typt 1200 RMB) but for you lovely lady, because I like you and you from Holland special price is 850.
J&M: What? That is too much. At the other shop we pay 100.
C (verontwaardigd): NO! This is good quality, pure silk. Last price is 400.
J&M; ok we go to the other place (lopen weg)
C: okokok, your price, your price.

De laatste dagen in Beijing hebben we nog zoveel mogelijk genoten van alles wat China te bieden heeft. Grappig was het dat we als westerse toeristen zelf de attractie werden en zelfs op de foto moesten. Chinezen blijken zich in China net zo te gedragen als hier; met z’n honderden achter de yellow flag aan en met elke stoeptegel op de foto. Voor de foto veranderden zelfs de vriendelijkste Chinezen in gevaarlijke maoisten en werden we zondere pardon opzij geduwd.
In Beijing hoef je niets bijzonders te doen om je te vermaken, de stad en het verkeer op zich is al het observeren waard. Uiteraard hebben we vanuit de trein de muur gefotografeerd en hebben we de verboden stad bezocht.

Na een bezoekje aan dokter Ming Ming in het Chinese ziekenhuis, zijn we vrijdag huiswaarts gekeerd. Nadat we onze deo, tandpasta en onschuldige flesjes spa blauw hebben afgestaan mochten we van British Airways mee naar huis. Wij zijn gisterenavond heelhuids thuisgekomen. Nu de rest van de bagage nog…

Wat was het een geweldige reis! Hoewel we eerder thuis zijn dan gepland hebben we van elke seconde genoten.